Қазақ халқы табиғатты тіршіліктің бастауы, рухани құндылықтардың қайнар көзі деп таныған. Сондықтан кейбір өсімдіктер халық дүниетанымында ерекше құрметке ие болып, қасиетті саналған. Олар тұрмыста, халық медицинасында, салт-дәстүрде және наным-сенімдерде маңызды орын алған.
Соның бірі – арша. Қазақ арасында арша жын-шайтанды, жамандықты қуады деген сенім қалыптасқан. Үйді, бесікті немесе жаңа қонысты арша түтінімен аластап, пәле-жаладан сақтайды деп есептеген. Бұл дәстүр бүгінгі күнге дейін кей өңірлерде сақталған.
Адыраспан да киелі өсімдік ретінде кеңінен танылған. Оны кептіріп, түтетіп, тіл-көзден, ауру-сырқаудан қорғайды деген наным болған. Сонымен қатар адыраспан халық медицинасында түрлі дертке қарсы емдік мақсатта пайдаланылған.
Қасиетті өсімдіктердің қатарында жусанның орны ерекше. Қазақ үшін жусан – туған жердің, кең даланың символы. Оның хош иісі атамекенге деген сағыныш пен ұлттық болмыстың белгісі ретінде жырларда, аңыздарда және әдеби шығармаларда кеңінен суреттеледі.
Ал тобылғы ағашы беріктік пен тазалықтың нышаны саналған. Оның бұтағынан қамшы саптары, түрлі тұрмыстық бұйымдар жасалып, кейде отпен аластау рәсімдерінде де қолданылған.
Қасиетті өсімдіктерге деген құрмет қазақ халқының табиғатпен үйлесімді өмір сүргенін көрсетеді. Бұл өсімдіктер халқымыздың мәдени жадында сақталып, ұлттық дәстүр мен рухани мұраның ажырамас бөлігіне айналған.
