Жалпы алғанда, экономикалық өрлеу үшін жол қатынастырын дамытудың маңыздылығы әлемдік экономика тарихында қалыптасқан қағида екендігі белгілі. ХІХ ғасырдың аяғы мен ХХ ғасырдың бас кезіне дейінгі Қазақстанның кең байтақ даласындағы қатынас жолдары мен қатынас құралдарының патшалық үкімет шенеуніктері тарапынан әлсіз зерттелуі әсерінен сырттан келіп жатқан капиталдың кеңінен енуіне, қазақ қоғамының экономикалық өрлеуіне, өрістей дамуына кері әсерін тигізіп, өндірістік қатынастардың бірқалыпты жағдайда тұрақтап қалуына алып келді. Патшалық Ресей далалық жолдарды дамыта қоймады, негізгі пайдаланған қатынас салалары темір жол (Ташкент-Орынбор) мен су жолдары (Ертіс, Жайық, Іле, т.б.), пошта байланысы еді.